Menu
Sanatorium Merkurial w Mexico City
Sanatorium Merkurial w Mexico City
Od 19 do 22 listopada Sanatorium Merkurial MX zaprasza na cztery dni koncertów, performansów i rozmów w Ciudad de México. Projekt powstał we współpracy polskiego festiwalu Sanatorium Dźwięku i kolektywu artystycznego Merkurial. Program otworzy spotkanie w Fonotece Nacional, 20 i 21 listopada wydarzenia odbędą się w Casa del Lago UNAM, a finał zaplanowano w Museo Universitario Arte Contemporáneo (MUAC).
Sanatorium Merkurial skupia artystów, których praktyki wyrastają z różnych kontekstów kulturowych, muzycznych i geograficznych. Łączy ich poszukiwanie własnych języków muzycznych poza dominującymi narracjami zachodnioeuropejskiej awangardy. W programie kompozycja elektroakustyczna spotyka się z improwizacją, eksperymentalną elektroniką, turntablizmem i performansem.
Jednym z głównych obszarów projektu jest przestrzeń pomiędzy współczesną muzyką abstrakcyjną a muzyką tradycyjną. Ślady tradycji — rytmy, formy, sposoby organizowania dźwięku, pamięć kulturowa i indywidualne genealogie artystyczne — stają się materiałem dla nowych gestów twórczych. W duecie Katarzyny Karpowicz i Marka Pospieszalskiego wybrzmi to w spotkaniu tradycyjnych japońskich instrumentów z elektroniką i improwizacją. W muzyce Rashada Beckera syntetyczne dźwięki przywołują z kolei brzmienia wyobrażonych kultur.
Program kładzie też nacisk na fizyczne doświadczenie muzyki. Intensywność brzmienia, zmiany dynamiki i napięcie między wykonawcami a publicznością wpływają na to, jak odbieramy abstrakcyjne formy. W poszczególnych występach ten wymiar muzyki ujawnia się na różne sposoby — w rezonansie taśmy magnetycznej, w zderzeniu wzmocnionych strun i perkusji czy w pracy z głosem i ruchem.
19 listopada · Fonoteca Nacional
📍 Av. Francisco Sosa 383, Santa Catarina, Coyoacán, 04010 Ciudad de México
Program otwarcia został przygotowany z myślą o formule Fonoteki Nacional. Wieczór rozpocznie rozmowa meksykańskiego kompozytora i artysty dźwiękowego Rogelia Sosy z kuratorem projektu Robertem Piotrowiczem. Po rozmowie odbędą się trzy występy.
18:00 — rozmowa Rogelia Sosy i Roberta Piotrowicza
19:00 — Concepción Huerta · Katarzyna Karpowicz & Marek Pospieszalski · Rogelio Sosa
Concepción Huerta to meksykańska artystka dźwiękowa, kompozytorka elektroakustyczna i badaczka. Pracuje z taśmą magnetyczną, syntezą analogową, nagraniami terenowymi i mediami elektromagnetycznymi. Interesuje ją zdolność dźwięku do zapisywania, zachowywania i przekształcania pamięci. W swoich pracach bada, w jaki sposób drgania i rezonans pozwalają wydobyć ślady czasu i historii zapisane w materii.

Concepción Huerta
Katarzyna Karpowicz & Marek Pospieszalski kontynuują współpracę rozpoczętą na Sanatorium Dźwięku w 2025 roku. Tradycyjne japońskie instrumenty i elektronika Karpowicz wchodzą w dialog z językiem kompozycji i improwizacji Pospieszalskiego. Ich wspólną muzykę kształtują barwa, napięcie i fizyczność dźwięku.

Marek Pospieszalski

Katarzyna Karpowicz
Rogelio Sosa pracuje na styku kompozycji, improwizacji, performansu i instalacji dźwiękowej. W swoich najnowszych pracach elektronicznych wykorzystuje własne układy sprzężeń zwrotnych, z których wyłaniają się stale zmieniające się struktury. Sięga także do praktyk rytualnych i ceremonialnych różnych kultur, tworząc wyobrażone światy muzyczne.

Rogelio Sosa
20–21 listopada · Casa del Lago UNAM
📍 Bosque de Chapultepec, Primera Sección s/n, San Miguel Chapultepec, 11850 Ciudad de México
Dwa dni w Casa del Lago UNAM obejmują siedem występów oraz rozmowę Rabih Beainiego z Robertem Piotrowiczem. Piątkowy program prowadzi od improwizacji opartej na wzmocnionych strunach i perkusji do autorskich form muzyki elektronicznej. W sobotę usłyszymy między innymi kompozycje na gramofony, utwory wykorzystujące mikrotonowość i projekt łączący rap z eksperymentalną elektroniką.
Piątek, 20 listopada · koncerty od 17:00
MoE with Paal Nilssen-Love to specjalny skład, w którym Guro Skumsnes Moe i Håvard Skaset spotykają się z perkusistą Paalem Nilssen-Love’em. Trio łączy surową energię eksperymentalnego rocka i noise’u z otwartą strukturą improwizacji. Rytm i gęstość brzmienia zmieniają się w odpowiedzi na to, jak muzycy reagują na siebie podczas gry.

MoE & Paal Nilssen-Love
Jacek Sienkiewicz, założyciel Recognition Records, rozwija język muzyczny na styku minimal techno, abstrakcyjnej elektroniki i współczesnej kompozycji. Rytm i repetycja służą mu do badania struktury i percepcji czasu, a fizyczna intensywność muzyki tanecznej spotyka się w jego pracy z otwartymi formami kompozycyjnymi.

Jacek Sienkiewicz
Rabih Beaini, libański muzyk i założyciel Morphine Records, łączy syntezę analogową, złożone rytmy i improwizację. Bezpośrednia praca z instrumentami elektronicznymi pozwala mu kształtować rytm, fakturę i gęstość brzmienia w trakcie występu. W jego muzyce energia klubu spotyka się z eksperymentalną kompozycją.

Rabih Beaini
Sobota, 21 listopada · rozmowa o 15:00, koncerty od 16:00
15:00 — rozmowa Rabih Beainiego i Roberta Piotrowicza
16:00 — Mariam Rezaei · Rashad Becker · Robert Piotrowicz · Xenon x PLK
Mariam Rezaei, brytyjsko-irańska kompozytorka i turntablistka, przetwarza winyle i nagrania cyfrowe w czasie rzeczywistym. Korzystając ze scratchingu, technik zaczerpniętych z hip-hopu i własnych metod gry, rozkłada nagrania na fragmenty i zestawia je na nowo. Jej praktyka obejmuje improwizację, noise, eksperymentalną kompozycję i muzykę klubową.

Rashad Becker tworzy kompozycje, w których syntetyczne dźwięki zachowują się jak samodzielne organizmy. Ich wzajemne relacje układają się w muzykę wyobrażonych kultur. Takie podejście rozwijał między innymi w cyklu Traditional Music of Notional Species.

Rashad Becker
Robert Piotrowicz buduje rozległe struktury dźwiękowe o dużej rozpiętości dynamicznej. W jego kompozycjach zaawansowane procesy elektroniczne spotykają się z mikrotonowością i alternatywnymi systemami strojenia. Syntetyczne brzmienia przywołują w nich wyobrażone instrumenty i fikcyjne tradycje muzyczne.

Robert Piotrowicz
Xenon x PLK to współpraca rapera i poety Xenona z DJ-ką, projektantką dźwięku i artystką intermedialną PLK (Agatą Polak). Freestyle, słowo mówione i krzyk splatają się tu z mocno przetworzoną elektroniką, industrialnymi fakturami i rytmami wywodzącymi się z kultury rave.

Xenon & PLK
22 listopada · Museo Universitario Arte Contemporáneo (MUAC)
📍 Av. Insurgentes Sur 3000, Centro Cultural Universitario, Coyoacán, 04510 Ciudad de México.
Finał Sanatorium Merkurial MX odbędzie się w MUAC. Trzy niedzielne występy pokazują różne sposoby pracy z technologią dźwięku — od improwizacji z nagraniami terenowymi, przez połączenie elektroniki z głosem i ruchem, po wielowarstwowe przetwarzanie sygnału gitary.
12:00 — Juanjosé Rivas · su dance110 · Artur Rumiński
Juanjosé Rivas to meksykański artysta transmedialny, którego praktyka obejmuje sztukę dźwięku, improwizację, rysunek i instalację. Łączy przetworzone nagrania terenowe z improwizacją elektroniczną, tworząc kompozycje, w których materiał dokumentalny splata się z wyobraźnią. W projekcie La Mecánica del Viento bada te relacje, pracując z archiwum materiałów naukowych, technicznych i symbolicznych.

su dance110 to projekt dźwiękowy działającej w Berlinie osoby artystycznej Dan Su. Głos, ruch i elektronika modularna spotykają się w nim z autorskimi systemami technologicznymi. Wymyślone języki wokalne splatają się z szumem i rytmicznymi pulsami, a gesty ciała współtworzą przebieg performansu.

su dance110
Artur Rumiński to polski gitarzysta, kompozytor i artysta dźwiękowy. Korzystając z przesterów, repetycji, nagrań terenowych i wielowarstwowego przetwarzania, wydobywa z gitary gęste faktury i struktury dźwiękowe. Jego kompozycje rozwijają się przez stopniowe nawarstwianie dźwięków i zmianę ich relacji w przestrzeni.

Artur Rumiński
Organizacja i finansowanie
Organizator: Fundacja Sztuki Współczesnej In Situ
Współorganizator: Instytut Adama Mickiewicza
Kurator: Robert Piotrowicz
Produkcja: Dorota Jodko
Projekt graficzny: Ewa Głowacka
Partnerzy: Fonoteca Nacional, Casa del Lago UNAM, MUAC
Projekt zrealizowano przy wsparciu Instytutu Adama Mickiewicza.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

